Το μελωδικό και υπό απόλυτη εκείνη τη στιγμή ησυχία λα λα λα λα του μικρού παιδιού στο τέλος της σημερινής συναυλίας ήρθε σαν επιβεβαίωση ότι η Άνδρος έχει μέλλον λαμπρό. Η σημερινή Κυριακή 14 Δεκεμβρίου στην Άνδρο ξημέρωσε με την υπέροχη αίσθηση που άφησε σε όλους η φωταγώγηση του δένδρου και η λευκή νύχτα, με τον βοριά να στέλνει τα κύματα στην αγκαλιά του Παραπορτιού και του Νειμποριού και με εκείνη τη γλυκιά προσμονή που έχουν οι μέρες όταν κάτι όμορφο ετοιμάζεται να συμβεί.
Από νωρίς, η αίσθηση δεν ήταν απλώς εορταστική. Σαν να ήξερε το νησί ότι, για ακόμη μία φορά, ο Μουσικός Σύλλογος Άνδρου θα πρόσφερε κάτι περισσότερο από μια συναυλία, μια εμπειρία κοινής ανάσας, έναν λόγο να συναντηθούμε.
Το Δημοτικό Θέατρο Άνδρου γέμισε ασφυκτικά, δεν είναι πλέον είδηση, οι Ανδριώτες ξέρουν να εκτιμούν και να τιμούν τις καλές προσπάθειες. Άνθρωποι κάθε ηλικίας, οικογένειες, παιδιά, ηλικιωμένοι, πήραν τις θέσεις τους με χαμόγελο. Ανάμεσά τους ο Δήμαρχος, Θεοδόσης Σουσούδης, η Έπαρχος Άννα Βρεττού, η πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου, Αθηνά Τσατσομοίρου, ο αντιδήμαρχος, Νίκος Βιδάλης, η εντεταλμένη σύμβουλος Πολιτισμού του Δήμου, Λασκαρώ Στεφάνου. Δεν υπήρχε βιασύνη, υπήρχε προσμονή. Γιατί όσοι έχουν βρεθεί έστω και μία φορά σε εκδήλωση του ΜΟΥ.Σ.Α. γνωρίζουν ότι αυτό που ακολουθεί δεν είναι ποτέ τυχαίο, ούτε πρόχειρο. Είναι αποτέλεσμα φροντίδας, συνέπειας και αγάπης για τη μουσική.
Στο καλωσόρισμά της η πρόεδρος του ΜΟΥ.Σ.Α., Ντορίνα Αμωράτη, μίλησε, με τη συνήθη σεμνότητά της, για τη μουσική, τη μουσική που ενώνει, τη μουσική που μιλάει στην καρδιά, ενώ ο μαέστρος, Δημήτρης Σιδερής, στη σύντομη συνομιλία που είχαμε είπε για τη μουσική τη λέξη λύτρωση.
Αυτή τη λύτρωση νιώσαμε όλοι όταν η Φιλαρμονική Ορχήστρα του Συλλόγου, υπό τη μουσική διεύθυνσή του, ανέβηκε στη σκηνή και από τις πρώτες νότες έγινε ξεκάθαρο ότι η συναυλία αυτή θα ήταν ξεχωριστή. Το πρόγραμμα, προσεκτικά επιλεγμένο, ταξίδεψε το κοινό σε αγαπημένους κινηματογραφικούς κόσμους και γνωστά μιούζικαλ. Μελωδίες οικείες, που ξυπνούν μνήμες και συναισθήματα, απέκτησαν νέα ζωή μέσα από τον ήχο της Φιλαρμονικής, αποδεικνύοντας πως η καλή μουσική δεν έχει ηλικία ούτε όρια.
Η διεύθυνση του Δημήτρη Σιδερή συνδύασε ακρίβεια και συναίσθημα. Δεν ήταν απλώς μια σωστή εκτέλεση, ήταν μια ζωντανή αφήγηση, ειδικά τις αρκετές φορές που κάλεσε το κοινό να συμμετέχει. Κάθε κομμάτι είχε ρυθμό, ένταση, ανάσα. Η ορχήστρα λειτουργούσε σαν ενιαίο σώμα, με πειθαρχία αλλά και ελευθερία, δίνοντας στο κοινό την αίσθηση ότι συμμετέχει σε κάτι ζωντανό και εξελισσόμενο. Το χειροκρότημα, συχνό και θερμό, δεν ήταν τυπικό, ήταν αυθόρμητο.
Ιδιαίτερη αξία είχε το γεγονός ότι η συναυλία απευθυνόταν σε όλους. Παιδιά που άκουγαν για πρώτη φορά τέτοιου είδους μουσική κάθονταν δίπλα σε ανθρώπους που κουβαλούν δεκαετίες εμπειριών. Και όμως, για εκείνη την ώρα, όλοι άκουγαν με τον ίδιο τρόπο. Η μουσική έγινε κοινή γλώσσα. Αυτό είναι ίσως το μεγαλύτερο επίτευγμα του ΜΟΥ.Σ.Α., να δημιουργεί χώρους όπου οι διαφορές σβήνουν και η κοινότητα γίνεται πράξη.
Η παρουσία του κόσμου δεν ήταν απλώς μαζική, ήταν ουσιαστική. Ήταν μια έμπρακτη στήριξη στις δράσεις του Συλλόγου, μια αναγνώριση της διαχρονικής του προσφοράς στον πολιτισμό της Άνδρου. Για περισσότερες από τρεις δεκαετίες, ο ΜΟΥ.Σ.Α. καλλιεργεί μουσική παιδεία, διαμορφώνει χαρακτήρες, δίνει στα παιδιά και στους ενήλικες έναν τρόπο έκφρασης και συνύπαρξης. Και αυτό το έργο φαίνεται. Φαίνεται στις γεμάτες αίθουσες, στα πρόσωπα των μουσικών, στο βλέμμα του κοινού.
Η σημερινή συναυλία δεν ήταν αποκομμένη από όσα προηγήθηκαν τις προηγούμενες ημέρες στο νησί. Ήταν μέρος ενός ευρύτερου εορταστικού παλμού που αγκαλιάζει τη μουσική, το φως, τη συλλογικότητα. Όπως στη φωταγώγηση του δέντρου, όπως στη χριστουγεννιάτικη συναυλία των χορωδιών με τη διεύθυνση της Αμαλίας Τηνιακού το βράδυ της περασμένης Τετάρτης, έτσι και εδώ, το μήνυμα ήταν σαφές. Όταν οι άνθρωποι συνεργάζονται, πειθαρχημένα και με ιεραρχία όπως συμβαίνει σε μια φιλαρμονική ή μια χορωδία, όταν δημιουργούν μαζί, το αποτέλεσμα ξεπερνά το άθροισμα των προσπαθειών τους.
Καθώς η συναυλία ολοκληρωνόταν, το χειροκρότημα κράτησε περισσότερο απ’ όσο επιβάλλει η τυπικότητα. Ήταν ένα ευχαριστώ. Στους μουσικούς, στον μαέστρο, στους ανθρώπους που εργάζονται αθόρυβα για να στηθεί κάθε εκδήλωση. Ήταν όμως και μια υπόσχεση, ότι αυτή η σχέση κοινού και ΜΟΥ.Σ.Α. θα συνεχιστεί.
Η σημερινή Κυριακή δεν κατέγραψε απλώς άλλη μία επιτυχημένη εκδήλωση στο ημερολόγιο του νησιού. Κατέγραψε μια στιγμή όπου η Άνδρος θυμήθηκε, για ακόμη μια φορά, πόσο ανάγκη έχει τη μουσική όχι ως διακόσμηση, αλλά ως τρόπο να συναντιέται, να μοιράζεται και να προχωρά μαζί. Και όσο υπάρχουν τέτοιες Κυριακές, το φως αυτό θα μένει αναμμένο.
Γιάννης Βαθυάς