
Το σημερινό μελτέμι και το απαγορευτικό ήταν αντικείμενο συζήτησης στις παρέες ήδη από χθες το βράδυ. Η επιρροή τους στην καθημερινότητα και στους επαγγελματίες μεγάλη. Και μερικές σκέψεις αναπόφευκτες.
Η Ελλάδα είναι μια χώρα που στηρίζεται πάνω στο υγρό της στοιχείο, τη θάλασσα. Με εκατοντάδες νησιά, η νησιωτικότητα αποτελεί θεμέλιο της εθνικής μας ταυτότητας αλλά και της οικονομικής ζωής. Τα νησιά μας προσφέρουν απλόχερα φυσική ομορφιά, παράδοση, πολιτισμό και τουρισμό. Ωστόσο, η καθημερινότητα των νησιωτών δεν είναι καθόλου εύκολη. Πολύ περισσότερο τον δύσκολο χειμώνα.
Κατά τους θερινούς μήνες, τα μελτέμια, οι δυνατοί βοριάδες του Αιγαίου, φέρνουν μαζί τους προβλήματα στις θαλάσσιες συγκοινωνίες. Το απαγορευτικό απόπλου, με τα πλοία ακινητοποιημένα στα λιμάνια, τουρίστες να εγκλωβίζονται και προμήθειες να καθυστερούν δεν είναι μια απλή υπόθεση. Για τα νησιά μας, η ακτοπλοϊκή σύνδεση δεν είναι πολυτέλεια, είναι ζήτημα ζωής.
Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, οι νησιώτες αποδεικνύουν καθημερινά πόσο ανθεκτικοί και φιλόξενοι είναι. Οι ξενοδόχοι δέχονται πιέσεις, ακυρώσεις και αλλαγές τελευταίας στιγμής, αλλά στέκονται δίπλα στον επισκέπτη. Προσφέρουν ακόμα και δωρεάν διανυκτερεύσεις, καθοδήγηση και ψυχραιμία. Γίνονται η πρώτη γραμμή τουριστικής διαχείρισης της κατάστασης.
Οι ναυτικοί πράκτορες και τα τουριστικά γραφεία, από τη μεριά τους, διαχειρίζονται επίσης με ψυχραιμία μια συνεχώς μεταβαλλόμενη κατάσταση. Ενημερώνουν το κοινό, αλλάζουν εισιτήρια και βοηθούν στον προγραμματισμό των ταξιδιών κάτω από αστάθμητους παράγοντες. Είναι οι σιωπηλοί συντονιστές της νησιωτικής καθημερινότητας.
Και βέβαια, δεν μπορούμε να παραλείψουμε τους ναυτικούς, που ταξιδεύουν πολλές φορές σε δύσκολες συνθήκες με αυταπάρνηση, επαγγελματισμό και πίστη στο καθήκον. Ακούνε και τα παράπονα. Κάθε δρομολόγιο δεν είναι απλώς μετακίνηση, είναι αποστολή.
Μέσα σε όλα αυτά, η φιλοξενία των νησιωτών ξεχωρίζει. Δεν είναι απλώς τουριστική υπηρεσία, είναι βαθιά ριζωμένο ήθος. Ακόμα κι όταν όλα δείχνουν δύσκολα, ο νησιώτης θα προσφέρει ένα χαμόγελο, ένα δωμάτιο, ένα πιάτο φαγητό, μια πληροφορία. Αυτή η στάση ζωής είναι που κάνει τα ελληνικά νησιά τόσο ξεχωριστά.
Ωστόσο, δεν αρκεί να θαυμάζουμε αυτή την αφοσίωση. Είναι απαραίτητο η κεντρική διοίκηση να αναγνωρίσει έμπρακτα τη νησιωτικότητα, όχι μόνο ως όρο γεωγραφικό, αλλά ως πραγματική ιδιαιτερότητα που απαιτεί ειδική φροντίδα και πολιτική. Οι νησιώτες δεν ζήτησαν ποτέ προνόμια αλλά ζητούν πάντα ισότιμη μεταχείριση.
Η Ελλάδα δεν μπορεί να υπάρξει χωρίς τα νησιά της. Και τα νησιά δεν μπορούν να συνεχίσουν να ευημερούν μόνο με το φιλότιμο των κατοίκων τους.
Γιάννης Βαθυάς