Τούτο το κείμενο προοριζόταν να γραφτεί στις 18 Νοεμβρίου. Η αφορμή όμως δόθηκε σήμερα και θα την αναφέρω παρακάτω. Ορισμένες απαραίτητες τοποθετήσεις προηγούνται. Είμαι στην Άνδρο από επιλογή, και θα ευχαριστώ πάντα τον δήμαρχο, Θεοδόση Σουσούδη, που μου έδωσε την ευκαιρία. Έχω γνωρίσει στο νησί πολλούς ωραίους ανθρώπους και τους ευχαριστώ που έχουν συνοδεύσει πολύ όμορφες στιγμές μου. Ξέρουν ποιοι είναι.
Θα αναφερθώ, όμως, μόνο σε εκείνους που είναι κοντά στο αντικείμενό μου. Πρώτα στη Μαριάννα Φωτοπούλου, η οποία εκτός των άλλων μου παραχωρεί χώρο στις στήλες της ιστορικής εφημερίδας της. Αυτό που κάνει η Μαριάννα είναι πολύ σπουδαίο και θέλει μυαλό αλλά και …στομάχι. Τον Βαγγέλη Λουκίσσα, ο οποίος όταν συναντιόμαστε, σχεδόν πάντα τυχαία, με καλημερίζει με ένα αυθόρμητο διερευνητικό χαμόγελο. Σου λέει κάτι καινούριο θα μου πει. Κι ο Vang Louk δημιουργεί κάτι ξεχωριστό στο νησί με τις επιμελημένες εικονοληψίες του. Τον Μιχάλη Αστρά, ο οποίος όταν ακόμα δεν με ήξερε κανείς με φιλοξένησε στη συχνότητά του. Ένας ραδιοφωνικός σταθμός είναι πολύ δύσκολη υπόθεση σε ένα νησί. Και ο Μιχάλης υπηρετεί τα ερτζιανά με αγάπη και σεβασμό.
Από την άλλη έχω διαβάσει κατά καιρούς διάφορα επικριτικά. Ότι κοστίζω στον δήμο Άνδρου και πολύ πρόσφατα ο έμμισθος του δημάρχου. Υπόσχομαι στην άλλη ζωή να εργάζομαι αμμισθί. Σε άλλο κείμενο, ότι ακολουθώ κατά πόδας τον δήμαρχο για να δικαιολογήσω τον μισθό του. Τι ωραία επιβράβευση ότι κάνω καλά τη δουλειά μου. Σε κάποιον άλλο δεν αρέσει που γράφω και αναρτώ ποίηση. Θα αναρτώ στο προσωπικό μου προφίλ και ποιήματα και ηλιοβασιλέματα και κοτσάνες αν εκείνη τη στιγμή αυτό θέλω να κάνω. Σε κάποιους άλλους δεν αρέσουν τα μακροσκελή κείμενα. Είμαι ταπεινός εργάτης της γραφής και δεν υποχρεώνω κανένα να με διαβάζει. Απλά είμαι από αυτούς που πιστεύουν ότι και τη συσκευασία από το απορρυπαντικό να διαβάσεις κάτι θα μάθεις.
Δεν έχω αναφερθεί σε όλα αυτά μέχρι σήμερα, διότι πιστεύω ότι ο καθένας έχει το δικαίωμα να διατυπώνει την άποψή του και να κρίνει. Ούτε αξιολογώ ότι όλα αυτά είναι ικανά να θίξουν ή να πλήξουν την επαγγελματική και προσωπική υπόστασή μου. Έπειτα αν ο καθένας μας καθόριζε τη στάση του από τη γνώμη των άλλων θα ζούσαμε ακόμα στην εποχή των σπηλαίων. Η πιο σημαντική διευκρίνιση που έχω να κάνω είναι ότι δεν εξαρτώ την παρουσία μου στη γη από προσωπικές επιθέσεις, διαστρεβλώσεις και πιθανόν μικροπολιτικές σκοπιμότητες.
Θα αναφερθώ τώρα στην αφορμή να γραφτεί τούτο το κείμενο. Ακούστηκε σήμερα στη συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου ότι η θέση του Βαθυά δεν είναι λειτουργική. Που σημαίνει δεν παράγει έργο για τον δήμο. Δεν έχει σημασία να απαντήσω προσωπικά. Σήμερα είμαι, αύριο δεν είμαι στον δήμο. Μπορεί να συμβεί για πολλούς λόγους αυτό. Θα πω μόνο ότι εργάζομαι πάντα με γνώση, υπευθυνότητα, προσηλωμένος στη δεοντολογία, με σεβασμό, πολιτισμένο λόγο και εντιμότητα.
Το θέμα δεν είναι προσωπικό, είναι θεσμικό, ακριβώς όπως τέθηκε. Η γνώμη μου είναι ότι στη σύγχρονη εποχή, όπου η πληροφορία είναι δύναμη και εργαλείο ανάπτυξης, ο ρόλος της επικοινωνίας και στην τοπική αυτοδιοίκηση είναι καθοριστικός. Η ύπαρξη επαγγελματία δημοσιογράφου σε έναν δήμο δεν είναι πολυτέλεια ούτε περιττή θέση, αλλά αναγκαιότητα. Αυτή την ανάγκη προφανώς καλύπτει και η απόφαση του υπουργείου Εσωτερικών για κάλυψη αυτής της θέσης μάλιστα από μέλος της Ενώσεως Συντακτών και μόνο.
Είναι μέρος της αποστολής κάθε δήμου να παρέχει στους πολίτες τους έγκυρη και έγκαιρη πληροφόρηση για δράσεις και αποφάσεις. Η διαχείριση της πληροφορίας δεν μπορεί να γίνεται αποσπασματικά. Χρειάζεται επαγγελματική προσέγγιση, σαφήνεια και διαφάνεια. Ο δημοσιογράφος γνωρίζει πώς να μετατρέψει τα διοικητικά δεδομένα σε κατανοητή πληροφορία και να τη διοχετεύσει στα σωστά μέσα.
Οι δήμοι δεν είναι απομονωμένα συστήματα. Είναι ζωντανοί οργανισμοί που λειτουργούν σε ένα παγκόσμιο περιβάλλον. Το γραφείο Τύπου προβάλλει τις καλές πρακτικές, ενισχύει το κύρος του δήμου και συμβάλλει στην ανάπτυξη του τόπου. Αυτό δεν είναι διαφήμιση, αλλά στρατηγική επικοινωνία που αποφέρει απτά οφέλη στην τοπική κοινωνία. Είναι η εξωστρέφεια που κάνει τη διαφορά.
Στην εποχή των κοινωνικών δικτύων, η πληροφόρηση ταξιδεύει με ταχύτητα και χωρίς έλεγχο. Ένας δήμος που δεν διαθέτει επαγγελματία δημοσιογράφο αφήνει κενά ενημέρωσης, τα οποία καλύπτονται από φήμες. Σε περιόδους κρίσεων, φυσικές καταστροφές, υγειονομικές απειλές, προβλήματα υποδομών, η άμεση, έγκυρη και επίσημη πληροφόρηση δεν είναι πολυτέλεια, αλλά ζήτημα ασφάλειας.
Η επικοινωνία ενός δήμου με τους πολίτες δεν μπορεί να αφεθεί σε μη ειδικευμένα άτομα. Ο δημοσιογράφος γνωρίζει την ηθική της ενημέρωσης και τους κανόνες δημοσιότητας. Κάποιοι θεωρούν ότι η θέση δημοσιογράφου είναι κόστος. Η αλήθεια είναι ότι αποτελεί επένδυση. Σε έναν κόσμο όπου η πληροφόρηση καθορίζει την πρόοδο, κανένας σύγχρονος δήμος δεν μπορεί να λειτουργήσει χωρίς επαγγελματία που να διασφαλίζει αξιόπιστη επικοινωνία με τους πολίτες.
Γιάννης Βαθυάς