Η Γη γυρίζει. Οι άνθρωποι, οι κοινωνίες αλλάζουν. Όλα και όλοι τρέχουν, με μια ταχύτητα ασύλληπτη. Αλλά στην Ελλάδα, υπάρχει μια κατηγορία ανθρώπων που δεν γυρίζει ποτέ. Οι επαγγελματίες χαιρέκακοι, οι «αντιπολιτευόμενοι» του πληκτρολογίου. Εκείνοι που δεν θέλουν λύσεις, μόνο προβλήματα. Δεν ζητούν πρόοδο, αλλά καταστροφή, αρκεί να ευφρανθούν με το περίφημο «σας τα λέγαμε».
Ζούμε στην εποχή που ολόκληρος ο κόσμος παλεύει με κρίσεις, πολέμους και διαρκείς τεχνολογικές ανατροπές. Σε μια εποχή που χρειάζεται ενότητα, ιδέες, δημιουργία. Κι αυτοί; Χαίρονται με κάθε στραβοπάτημα, κάθε ατυχία, κάθε τυχόν λάθος, περιμένοντάς το για να βγάλουν την επόμενη «αγανακτισμένη» ανάρτηση. Αν μπορούσαν, θα πανηγύριζαν για σεισμό, αρκεί να πέσει κάτι στο κεφάλι του πολιτικού τους αντιπάλου.
Δεν είναι αντιπολίτευση αυτό. Όταν περιμένεις το παραμικρό για να πεις «εγώ το είχα προβλέψει», δεν είσαι οξυδερκής, είσαι μικρός, άδειος και επικίνδυνος. Οι χαιρέκακοι έχουν μόνο πικρία και κακία. Αντί να προτείνουν λύσεις, στήνουν πάρτι στο κάθε πρόβλημα που μπορεί να δημιουργηθεί. Αντί να προσφέρουν, καταβροχθίζουν σαν τρολ. Όσο περισσότερη «φωτιά» τόσο καλύτερα, να καούν όλα, αρκεί να πουν «σας τα είπα». Κι όσο αυτοί μένουν κολλημένοι στην εμμονή τους, ο κόσμος αλλάζει.
Η Ευρώπη επανασχεδιάζει το μέλλον της, η τεχνολογία σαρώνει, η κλιματική κρίση απαιτεί δράση. Και αυτοί εξακολουθούν να νομίζουν ότι η επανάληψη της ίδιας κασέτας είναι αρεστή, ίσως θεωρούν ότι είναι και κάποιου είδους προσφορά. Η Γη γυρίζει, αλλά αυτοί περιστρέφονται γύρω από τα σύνδρομά τους. Δεν θέλουν να δουν καμία αλλαγή, γιατί κάθε αλλαγή τούς κόβει το αφήγημα. Θέλουν το πρόβλημα για να δικαιωθούν. Όμως ο τόπος δεν είναι reality για να πάρεις likes με το «καλά να πάθουν».
Η Γη γυρίζει. Αλλά η χαιρεκακία είναι στάσιμη, μόνιμη, κολλημένη σαν λάσπη. Και όσο κι αν φωνάζουν αυτοί που ζουν για να κουνάνε το δάχτυλο επιδεικτικά, η πρόοδος θα έρθει χωρίς αυτούς. Διότι σε έναν κόσμο που κινείται, εκείνοι θα μείνουν στο περιθώριο. Μικροί, γκρινιάρηδες, ασήμαντοι. Η Γη γυρίζει. Οι… χαιρέκακοι άνθρωποι; Ποτέ.
Γιάννης Βαθυάς