Υπάρχουν στιγμές που η άφιξη σε έναν τόπο δεν είναι απλώς μια μετακίνηση, αλλά μια εσωτερική, ψυχική μετάβαση. Έτσι ακριβώς συμβαίνει πάντα όταν φτάνει κανείς στον Όρμο Κορθίου. Η πρώτη ματιά από ψηλά στην ανοιχτωσιά της θάλασσας γεννά ένα αίσθημα δέους, σαν να ανοίγεται μπροστά σου ένας φυσικός καμβάς που σε καλεί να σωπάσεις και να αφουγκραστείς. Απόψε, το τοπίο αυτό είχε έναν ιδιαίτερο φωτισμό. Το φεγγαρόφως έλουζε τα νερά, καθρεφτίζοντας τις σκέψεις και τα συναισθήματα όσων κατέφθαναν για την κοπή της πίτας του Συλλόγου Αηδονίων.
Η εκδήλωση δεν ήταν ένα τυπικό ετήσιο ραντεβού. Ήταν ένας ζωντανός διάλογος ανάμεσα στις γενιές που κρατούν τον σύλλογο ζωντανό. Ο χώρος γέμισε από χαμόγελα και χειραψίες. Σαν να συμφωνούσαν όλοι σιωπηλά πως τέτοιες βραδιές δεν είναι δεδομένες, αλλά κερδισμένες μέσα από συλλογική προσπάθεια και αγάπη για τον τόπο.
Το νεανικό διοικητικό συμβούλιο είχε φροντίσει τα πάντα με τρόπο άψογο. Από την οργάνωση μέχρι τη ζεστή φιλοξενία, φαινόταν καθαρά πως πίσω από κάθε λεπτομέρεια υπήρχε μεράκι και υπευθυνότητα. Η νεότητα, όταν συνδυάζεται με σεβασμό στην παράδοση, μπορεί να παράγει αποτελέσματα ουσιαστικά και εμπνευσμένα. Και αυτή ακριβώς η ισορροπία ήταν που έδωσε τον τόνο της βραδιάς.
Η μεγάλη προσέλευση αποτέλεσε την ευχάριστη έκπληξη της εκδήλωσης. Όπως τόνισε και ο δήμαρχος, Θεοδόσης Σουσούδης, η συμμετοχή του κόσμου ξεπέρασε τις προσδοκίες και επιβεβαίωσε πως ο σύλλογος παραμένει σημείο αναφοράς για την τοπική κοινωνία. Στον χαιρετισμό του, υπογράμμισε τη σημασία των ενεργών πολιτιστικών συλλόγων, οι οποίοι δεν λειτουργούν μόνο ως θεματοφύλακες της παράδοσης, αλλά και ως πυρήνες κοινωνικής συνοχής και δημιουργικότητας. Η παρουσία του δημάρχου και των δημοτικών συμβούλων δεν ήταν μόνο θεσμική, αλλά ουσιαστική, γεμάτη αναγνώριση και ενθάρρυνση.
Ιδιαίτερα συγκινητικός υπήρξε και ο λόγος του παπα-Στρατή, ο οποίος με τη γνωστή απλότητα και σοφία του εξήρε τον ρόλο των νέων ανθρώπων. Τόνισε πως σε αυτούς αξίζει χώρος για δημιουργία, έκφραση και πρωτοβουλία. Οι νέοι δεν είναι απλώς το αύριο, αλλά το σήμερα του τόπου, είπε χαρακτηριστικά, και η κοινωνία οφείλει να τους εμπιστεύεται και να τους στηρίζει. Τα λόγια του βρήκαν ανταπόκριση στο ακροατήριο, γιατί ειπώθηκαν με ειλικρίνεια και βαθιά πίστη στον άνθρωπο.
Η κοπή της πίτας, μέσα σε κλίμα χαράς και αισιοδοξίας, αποτέλεσε το αποκορύφωμα της βραδιάς. Το φλουρί, σύμβολο τύχης αλλά και ευλογίας, έφερε μαζί του ευχές για μια χρονιά δημιουργική, με υγεία και ενότητα. Όμως πέρα από το έθιμο, εκείνο που έμεινε ήταν το συναίσθημα της κοινότητας, η αίσθηση πως όλοι ανήκουν σε κάτι μεγαλύτερο από τον εαυτό τους.
Οι σύλλογοι στην Άνδρο αποδεικνύουν πως όταν υπάρχει όραμα και συνεργασία, οι δυσκολίες μετατρέπονται σε ευκαιρίες. Οι δράσεις δεν περιορίζονται σε εκδηλώσεις, αλλά απλώνονται σε πρωτοβουλίες που ενισχύουν την πολιτιστική ταυτότητα και κρατούν ζωντανό τον δεσμό με τον τόπο. Σε έναν κόσμο που αλλάζει γρήγορα, τέτοιες σταθερές λειτουργούν σαν άγκυρες μνήμης και ελπίδας.
Καθώς η βραδιά έφτανε στο τέλος της και το φεγγάρι συνέχιζε να φωτίζει τον Όρμο Κορθίου, το δέος της άφιξης μετατράπηκε σε γαλήνη. Γιατί αυτό που μένει δεν είναι μόνο οι λέξεις ή οι τελετές, αλλά η κοινή ανάσα μιας κοινότητας που πιστεύει στον εαυτό της και στο μέλλον της.
Γιάννης Βαθυάς